Ο Tommy Robinson μόλις επέστρεψε από μια διαδήλωση του Pegida στη Δρέσδη της Ανατολικής Γερμανίας, όπου μίλησε εκ μέρους των πανευρωπαϊκών διαδηλώσεων κατά της «Ισλαμοποίησης» που θα διεξαχθούν στις αρχές του 2016. «Χιλιάδες διαδήλωσαν στη Δρέσδη μέσα στη καταρρακτώδη βροχή. Και έρχονται εδώ κάθε Δευτέρα τον τελευταίο χρόνο», δήλωσε ο Robinson περήφανα. Ο ιδρυτής και πρώην ηγέτης του English Defence League (EDL)- που εγκατέλειψε το κίνημα το Φθινόπωρο του 2013- εκφράζει την ελπίδα του για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Καμπάνιας κατά της «Ισλαμοποίησης». Αυτή ακριβώς η αισιοδοξία με κάνει να αισθάνομαι μια συνεχώς εντεινόμενη κρίση με την οποία θα έρθουν αντιμέτωπες οι ευρωπαϊκές κοινωνίες. 

Το Pegida (που είναι το γερμανικό ακρωνύμιο για το ‘Patriotic European Against the Islamisation’) δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2014 στη Δρέσδη και έκτοτε δραστηριοποιείται εναντίον των Μουσουλμάνων και προσφύγων που έρχονται έξω από την Ευρώπη. Το κίνημα πέρασε μια σύντομη περίοδο ύφεσης νωρίτερα μέσα στη χρονιά, αλλά έχει ανακάμψει εξαιτίας της προσφυγικής κρίσης που εντάθηκε από τον Σεπτέμβρη και μετά. Εκμεταλλευόμενο το φόβο των ανθρώπων για το άγνωστο, ειδικά μέσα σε ένα κλίμα λιτότητας, κατάφερε να αποκομίσει σημαντικά οφέλη. 

Το Pegida έχει πάντα συνδεθεί με τη βία, καθώς ορισμένοι ακτιβιστές και υποστηρικτές του κινήματος έχουν εμπλακεί σε επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες και κοινότητες εθνοτικών μειονοτήτων. Ένας δημοσιογράφος που εδρεύει στο Μόναχο μου ανέφερε πως τέτοιες επιθέσεις σε καταφύγια μεταναστών λαμβάνουν χώρα κάθε βδομάδα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δηλώνουν την απέχθεια τους και την ντροπή τους που η Γερμανία συνδέεται με την ξενοφοβία το φυλετικό μίσος και τον νεοφασισμό. Η αντίδραση του κόσμου απέναντι σε πράξεις βίας και ρατσισμού ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους εκατοντάδες κάτοικοι του Μόναχο, συμπεριλαμβανομένου και του δημοσιογράφου, πήγαν στο σιδηροδρομικό σταθμό το Σεπτέμβριο για να καλωσορίσουν τους πρόσφυγες της Συρίας. Ευτυχώς, αυτό το πνεύμα φιλοξενίας παραμένει στους ανθρώπους. 

Τον Οκτώβριο, η γερμανική αστυνομία ξεσκέπασε ένα σχέδιο που αφορούσε επιθέσεις με εκρηκτικά σε καταφύγια προσφύγων στη Βαυαρική πόλη του Μπάμπεργκ. Οι 13 ύποπτοι ήταν μέλη ενός μικρού τοπικού ακροδεξιού κόμματος με το όνομα “The Right” και ενός βαυαρικού παρακλαδιού του Pegida με το όνομα “Nügida”. Μέχρι στιγμής οι αρχές έχουν καταγράψει 505 επιθέσεις σε καταφύγια προσφύγων στη Γερμανία, μόνο για το 2015. Όπως καταλαβαίνει κανείς, η βία και το μίσος της ακροδεξιάς συνεχίζεται. 

Μέσα στο πλαίσιο του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας», οι ακροδεξιοί αισθάνονται πως καθιερώνονται στο πολιτικό σκηνικό. Είναι ένα αίσθημα μάλιστα, που πιθανότατα θα επηρεάσει τη ψηφοφορία του βρετανικού κοινοβουλίου στις 3 Δεκεμβρίου για το βομβαρδισμό συγκεκριμένων στόχων στη Συρία [1]. Αυτοί οι ακροδεξιοί ακτιβιστές αναπαράγουν τον επίσημο λόγο για τον ριζοσπαστισμό και την τρομοκρατία, οριοθετώντας ταυτόχρονα με φυλετικούς όρους το Ισλάμ και τους πιστούς του. «Οι ακτιβιστές του γερμανικού Pegida θεωρούνται καθιερωμένοι πολιτικοί δρώντες γιατί οι ιδέες κατά του Ισλάμ και της Ισλαμικής μετανάστευσης έχουν επίσης καθιερωθεί στη καθημερινή ζωή», λέει ο Tommy Robinson. «Η πλειοψηφία των λαών στην Ευρώπη ανησυχούν με αυτού του είδους τη μετανάστευση». 

«Ο Tim Scott που θα ηγείται του Pegida στο Ηνωμένο Βασίλειο ήθελε να δει ο ίδιος πως λειτουργεί το γερμανική τμήμα», σύμφωνα με τον Robinson. «Πήγε μαζί μου στη Δρέσδη να γνωρίσει τους αρχηγούς… θέλει να γίνουν διαδηλώσεις χωρίς αλκοόλ, χωρίς βία, παρά μόνο πειθαρχία… όχι μια καθημερινή έξοδος για ποτό, αλλά μια σωστή διαδήλωση. Έχω μιλήσει μαζί του σχετικά με την οργάνωση στο ΗΒ… ξέρω τι πήγε στραβά με τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας του EDL και του έδειξα την υποστήριξη μου στο θέμα. Το δικού του Pegida UK θα δουλεύει με το γερμανικό Pegida και με την υποστήριξη του φυσικά. Θα αναλάβει το κίνημα διαμαρτυρίας στη Βρετανία, το οποίο πρόκειται να εξελιχθεί σε ένα διαφορετικού είδους κίνημα». 

Πριν από αυτή τη συνεργασία ο Robinson έδινε ενεργά την υποστήριξη του σε ακροδεξιές ομάδες σε όλη τη Ευρώπη. Μου είπε πως είχε στείλει ένα φίλο του να κάνει «έρευνα» στο Pegida και ανακάλυψε πως δεν ήταν τίποτα άλλο από «απλούς ανθρώπους που ανησυχούν για το μέλλον της χώρας τους». Από τότε ο Robinson έχει ενώσει τις δυνάμεις του μαζί τους, παρόλο που αρνήθηκε πως έχει επιστρέψει «στην ενεργό δράση». 

«Όταν έχω συναντήσεις με διοργανωτές του γερμανικού Pegida, ανακαλύπτω ότι οι ανησυχίες τους είναι αληθινές- οι πρόσφυγες αρχίζουν να καταλαμβάνουν τις χώρες μας με το 90% αυτών να αποτελείται από νεαρούς άνδρες. Συμφωνώ όμως στο θέμα πως δεν είναι κανονικοί πρόσφυγες αλλά οικονομικοί μετανάστες, όπως ισχυρίζονται οι ίδιοι». 

Με βάση αυτήν την πεποίθηση, ο Robinson ταξίδεψε στην Ολλανδία τον Οκτώβριο για να παρακολουθήσει μια πορεία του Ολλανδικού Pegida στην Ουτρέχτη. Εκεί, τόνισε την ανάγκη να υπάρξει μια κοινή ημέρα διαδηλώσεων για όλη την Ευρώπη. Την προηγούμενη εβδομάδα ο Robinson ταξίδεψε στη Πράγα, όπου εκφώνησε ένα λόγο στη πορεία που οργάνωσε η ακροδεξιά ομάδα Bloc Against Islam. Η πορεία δεν είχε μόνο την υποστήριξη και άλλων ακροδεξιών ομάδων, αλλά και την υποστήριξη του Τσέχου προέδρου Milos Zeman, που απευθύνθηκε στο πλήθος χρησιμοποιώντας ένα λαϊκιστικό λόγο που με δυσκολία συγκάλυπτε τον ρατσισμό του απέναντι τόσο σε μουσουλμάνους όσο και σε πρόσφυγες. 

Με τη βοήθεια και της ήδη υπάρχουσας πολιτικής τάξης, οι ακροδεξιές ομάδες είχαν μεγάλη ευκολία στη προσπάθεια τους να επηρεάσουν την κοινή γνώμη συνδέοντας την αντι-μουσουλμανική ατζέντα τους με την αντι-προσφυγική τους θέση. Όταν ο Robinson είπε ότι «η προσφυγική κρίση έχει χειροτερέψει τα πάντα», αναφερόταν στους μουσουλμάνους πρόσφυγες. « Δεν προκάλεσα εγώ το αιματοκύλισμα στο Παρίσι. Άφησαν τους πρόσφυγες να μπουν. Όταν θα τελειώσει ο πόλεμος στη Συρία, πιστεύετε ότι αυτοί οι πρόσφυγες θα επιστρέψουν σπίτι τους; Ούτε κατά διάνοια. Και ούτε θα καταφέρουν να ενσωματωθούν. Αυτό θα προκαλέσει χάος στην Ευρώπη πράγμα που ισοδυναμεί με αυτοκτονία». 

Ο αντι-μουσουλμανικός, αντι-προσφυγικός ρατσισμός επικρατεί στην καθιερωμένη άσκηση πολιτικής σε όλη την Ευρώπη. Στην Ουγγαρία ο πρωθυπουργός Viktor Orban είναι κάθετα αντίθετος με την υποδοχή Συρίων και άλλων προσφύγων στην χώρα του και συνέδεσε άμεσα τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους πρόσφυγες με την εξάπλωση της τρομοκρατίας. Ο ισχυρισμός του πως το «Ισλάμ αποτελεί απειλή για τον δυτικό πολιτισμό» αντανακλά την ακροδεξιά ιδεολογία στην Ευρώπη. Την ίδια άποψη διατύπωσε και ο Σλοβάκος πρωθυπουργός Robert Fico, ο οποίος προέβη σε μια ρατσιστική δήλωση λέγοντας πως «η ελευθερία των μουσουλμάνων της Ευρώπης πρέπει να περιοριστεί». 

Τον Οκτώβριο, το αντι-μεταναστευτικό Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα κέρδισε σχεδόν το 30% των ψήφων στις ομοσπονδιακές εκλογές. Στις δημοτικές εκλογές στη Βιέννη τον ίδιο μήνα, το Αυστριακό Κόμμα της Ελευθερίας, που διεξήγαγε την καμπάνια του πάνω σε μια πλατφόρμα αντι-μετανάστευσης και αντι-ισλαμοποίησης, κέρδισε το 30% του συνόλου των ψήφων. Στη Γαλλία, το Εθνικό Μέτωπο εκτιμάται ότι θα κερδίσει σε δύο περιφέρειες στις περιφερειακές εκλογές της 6ης Δεκεμβρίου [2]. 

Μια δύσκολη μελλοντική κατάσταση 

Όλες αυτές οι εξελίξεις τροφοδοτούν μια αυξανόμενη αυτοπεποίθηση στους κόλπους της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς. Ο Tommy Robinson διευκολύνει την υλοποίηση μελλοντικών συγκεντρώσεων, όπως οι πανευρωπαϊκές διαδηλώσεις «αντι-ισλαμοποίησης» σχεδιασμένες για τις 6 Φεβρουαρίου 2016. Ακροδεξιές ομάδες στη Γαλλία, την Ισπανία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και την Αγγλία θα οργανώσουν εκείνη τη μέρα τις δικιές τους συγκεντρώσεις με το σύνθημα «σώστε τη κουλτούρα μας, σώστε τη χώρα μας, σώστε το μέλλον μας». 

Φράσεις όπως «σώστε τη κουλτούρα μας» και «πολεμήστε την Ισλαμοποίηση» που μέχρι τώρα έβλεπε κανείς σε διαδηλώσεις το EDL στους δρόμους της Βρετανίας, πλέον υπάρχουν και συζητιούνται σε όλη την Ευρώπη. Η Ισλαμοφοβία δεν εντοπίζεται σε μια μικρή μειονότητα της κοινωνίας, αλλά αποτελεί την πιο ευρέως αποδεκτή μορφή ρατσισμού. 

Ο Darren, ένα πρώην μέλος του EDL που στράφηκε εναντίον των ακροδεξιών μου αναφέρει πως η πολιτική στην Ευρώπη γίνεται όλο και πιο δυσοίωνη, με τη συνεχώς αυξανόμενη αποδοχή της ακροδεξιάς ιδεολογίας. Για παράδειγμα ο διοργανωτής Martin Konvicka ( του Bloc Against Islam) έκανε λόγο για θαλάμους αεριών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ανέφερε πως «θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν στρατόπεδα συγκέντρωσης για μουσουλμάνους, αν πραγματοποιηθεί το χειρότερο δυνατό σενάριο», μια δήλωση που απέσπασε την υποστήριξη 146.000 ανθρώπων στο facebook. Επί αυτού, ο Darren θα παροτρύνει να κοιτάξουμε τους διαδηλωτές κατά του Ισλάμ στη Πράγα, καθώς «οι Τσέχοι ρατσιστές θέλουν να περιορίσουν τα δικαιώματα των μουσουλμάνων στη χώρα τους, αναφερόμενοι σε ανθρώπους που είναι επίσης Τσέχοι, αλλά δεν είναι χριστιανοί». 

Ο ίδιος θα συνεχίσει λέγοντας πως «οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να ενωθούν και να αντισταθούν απέναντι στην επιρροή που έχουν αυτές οι ομάδες… στη Βρετανία όπου το Pegida UK και άλλες ακροδεξιές ομάδες οργανώνονται, εμείς πρέπει να βγούμε και να τους πολεμήσουμε στους δρόμους». 

Σημειώσεις: 

[1] Η ψηφοφορία για το βομβαρδισμό της Συρίας από βρετανικά στρατεύματα πέρασε από το κοινοβούλιο με 397 ψήφους υπέρ και 223 κατά στις 3 Δεκεμβρίου. 

[2] Οι απόψεις του συγγραφέα διαψεύστηκαν προς το χειρότερο, καθώς στο 1ο γύρο των γαλλικών περιφερειακών εκλογών το Εθνικό Μέτωπο κατάφερε και ήρθε πρώτο σε 6 περιφέρειες συγκεντρώνοντας συνολικά το 27,7% αφήνοντας πίσω τους Ρεπουμπλικάνους του Σαρκοζύ (5 περιφέρειες) και τους Σοσιαλιστές (2 έδρες). 

Πηγή: Open Democracy

Μετάφραση: Λάζαρος Καραβασίλης

Το Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ με έδρα τις Βρυξέλλες διοργάνωσε την εβδομάδα 12-16 Οκτωβρίου ένα σεμινάριο κατάρτισης με τίτλο «Πώς να αντιμετωπίσουμε τον ακροδεξιό λαϊκισμό και εξτρεμισμό» για 16 νέους από 6 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις οποίες παρατηρείται άνοδος της ακροδεξιάς. Είχα τη χαρά να είμαι ένας από τους δύο Έλληνες που πήραν μέρος στο σεμινάριο αυτό και νομίζω πως αξίζει να μεταφέρω μερικές ιδέες που συζητήθηκαν εκεί. Και οι 16 συμμετέχοντες παρουσιάσαμε το τι συμβαίνει στη χώρα μας με τα ακροδεξιά κόμματα και συζητήσαμε για τις εκφάνσεις της ακροδεξιάς, τα βαθύτερα αίτια της ανόδου της σε όλη την Ευρώπη, τις στρατηγικές αντιμετώπισής της, το ρόλο των ΜΜΕ, την ξενοφοβία, την ομοφοβία, τον ευρωσκεπτικισμό και πάρα πολλά άλλα θέματα ακόμα. Μέσα σε πέντε μέρες γνωρίσαμε ευρωβουλευτές, τοπικούς βουλευτές, ακαδημαϊκούς, δημοσιογράφους, εκπροσώπους ΜΚΟ, ακτιβιστές κι άλλους. Συζητήσαμε μαζί τους, ενώ τις περισσότερες φορές διαφωνήσαμε μαζί τους. Και παρότι η δουλειά μας είναι ακόμη σε εξέλιξη, βγάλαμε κάποια αρχικά συμπεράσματα ενώ ακούστηκαν πολλές ενδιαφέρουσες σκέψεις και ιδέες.